ચલો દુર ચલે જીવનસે,

ફિર ખુબ મિલેંગે મનસે.

હમે કહા  લે જાયેગા ?

ધીરેસે પૂછેંગે પવનસે.

સુગંધ જાકે કહા હૈ છુપી,

ઢુંઢેંગે  પતા  ચમન સે.

ધુંએકે સાથ ઉપર ઉઠેંગે, 

ગિરેંગે બારીશ સંગ ગગનસે.

Advertisements

वो घूम रहे खुशबु बनकर !

वो घूम रहे खुशबु बनकर,
हुआ वजूद मेरा हवा हवा,
वो बाग़ बाग़, वो पान पान,
मै बिखर गया हवा हवा.
बोला उसने वाह वाह हुजुर,
मै बहने लगा हवा हवा ,
न जाने कैसे  छुआ उसने,
मै  हुआ तुरत हवा हवा.
आँखे खुली तो सामने खड़ी,
मै फिर हुआ हवा हवा.
मै हुआ , वो हुई , सारी
कायनात हुई हवा हवा.

જેને કોઈ વ્યથા નથી, એની કથા નથી.

જેને કોઈ વ્યથા નથી, એની કથા નથી.

કોણ છે અહી જે, જિંદગીથી ખફા નથી.

ઓળખાણ આંખની,નામ આપ્યું સંબંધ ?

પ્રેમ નહીં એ વહેમ છે, જેમાં વફા નથી.

અવરજવર શ્વાસની,બોદી બોદી ધડકનો.

ખાના બધા ખાલી,સુખ નામે  જમા નથી.

દુખ, દર્દ, પીડા, ઉદાસી, આંસુ, તકલીફો,

પ્રભો, હજુ તારા દિલમાં “ખમ્મા” નથી ?

કઈંક તો ખૂટે છે તમારા ગયા પછી,

કઈંક તો ખૂટે છે તમારા ગયા પછી,

ભીતર કંઈ ફૂટે છે તમારા ગયા પછી.

એજ આયનાઓ  ને એજ પ્રતિબિંબો,

અચાનક કાં ફૂટે ,તમારા ગયા પછી.

બેફામ બે હાથે લુંટીતી ક્ષણોને અમે,

ટોળે વળી લુંટે મને,તમારા ગયા પછી.

કઈંક તો ખૂટે છે તમારા ગયા પછી,

ભીતર કંઈ ફૂટે છે તમારા ગયા પછી.

જીવવાના વહેમમાં જીવું છું,

જીવવાના વહેમમાં જીવું છું,
રોજ પુછાતા કેમમાં જીવું છું.
કશું નથી વ્યવસ્થિત અહી,
છે બધુંજ  જેમતેમ, જીવું છું.
છે આકાશી રોજી જેવો સાવ,
એ આભાસી પ્રેમમાં જીવું છું.
મેંજ બાંધેલી ભીંત પર આજ,
એક નાનકડી ફ્રેમમાં જીવું છું.

પવનપુત્ર હનુમાન.

ચીરે નિજ છાતી ને બતાવે જે રામ,

હ્રદય નહિ ,સતત ધબકે જ્યાં રામ,

હોય નક્કી એજ મારો પવનપુત્ર હનુમાન.

કહે શ્રીરામ ને પછી લગાવે છલાંગ,

કરે શત્રુનાશ બની બજરંગી બેફામ,

હોય નક્કી એજ મારો પવનપુત્ર હનુમાન.

કરો સ્મરણ તો મળે નક્કી વિશ્રામ,

હરે પીડા જે આ જગની તમામ,

હોય નક્કી એજ મારો પવનપુત્ર હનુમાન.

ચીરે નિજ છાતી ને બતાવે જે રામ,

હ્રદય નહિ ,સતત ધબકે જ્યાં રામ,

હોય નક્કી એજ મારો પવનપુત્ર હનુમાન.